De kustlijn van de Grønfjorden volgend zijn we naar Kapp Linné gelopen. Daar zaten weer een paar stevige doorwadingen tussen, waarbij het water soms tot ons kruis kwam en we noodgedwongen onze schoenen en broek uit moesten trekken. Omdat ik bij een vorige doorwading had gezien dat het ijskoude water een slechte invlioed had op de spieren van Dinthe, heb ik haar steeds gedragen. Dat beviel haar wel; mij soms wat minder als de stroming erg sterk was, want dan had ik behalve een rugzak van 25 kg ook nog eens 17 kg extra in mijn armen. Maar het is allemaal goed gegaan en we werden steeds creatiever in het bedenken van manieren om droog aan de overkant te komen. De zon liet zich maar mondjesmaat zien en de wind was wat opgestoken zodat de gevoelstemperatuur zo rond het vriespunt lag. Nadat we op zaterdag een pilsje hadden gedronken bij Basecamp Isfjord Radio (vroeger een radiostation, nu een hotel), zijn we door de bergen terug gegaan naar Barentsburg. De eerste nacht hadden we de mazzel dat we in een trekkershut konden slapen, zodat we het warm hadden en geen berenwacht hoefden te lopen. De tweede nacht hadden we uitzicht op een geweldige gletsjer, maar daar kwam ook een heel koude wind vandaan.