Wanneer we op vakantie gaan dan moet ik zorgen dat de papieren en entingen voor de honden in orde zijn, stappen we in de auto en vertrekken we. Voor Spitsbergen ligt dat wat anders; dat wordt vliegen. Dus eerst informeren of Dinthe (tegen een betaalbaar bedrag) mee mag. Dat valt alleszins mee, dus snel gereserveerd voor de heen- en terugreis. Dan een logeeradres zoeken voor Timo, m'n andere hond; gelukkig kan hij weer bij Vicky terecht.

Maar voor Noorwegen, waar Spitsbergen toe behoort gelden strenge regels voor het meebrengen van een hond. Deze moet niet alleen de benodigde entingen hebben gehad en een recente gezondheidsverklaring van de dierenarts; het bloed moet worden onderzocht of de hond voldoende antistoffen tegen rabiës (hondsdolheid) aanmaakt. Gelukkig was dat in orde bij Dinthe, zodat ik nu een certificaat voor haar heb wat voor de rest van haar leven geldig is (als ik haar regelmatig tegen rabiës laat inenten).

Om een hond mee te nemen naar Svalbard moet je bij de Norwegian Food Safety Authority toestemming aanvragen; deze toestemming kwam afgelopen week binnen, zij het met een klein foutje in het chipnummer, maar mij is verzekerd dat dit nog in orde gemaakt wordt...... So far, so good.

En natuurlijk moet Dinthe in haar eigen kennel reizen in het vliegtuig; zij heeft daar zo haar eigen ideeën over...